Home / Oprichtingsverhaal

Oprichtingsverhaal

Als kind vond ik niets leuker dan samen met mijn neef en nicht en mijn zusje tussen de schuifdeuren een ‘voorstelling’ geven. Meestal deden we dit tijdens de hoogtijdagen Sinterklaas en Kerst. We ‘vertelden’ dan vaak een sinterklaasverhaal of het kerstverhaal.

Nieuwjaarsliederen
Verhalen zijn mij altijd blijven boeien. Niet voor niets ging ik Nederlands studeren en specialiseerde ik mij in de Middeleeuwse literatuur. Mijn afstudeerscriptie ging over ‘Nieuwjaarsliederen’ uit de tijd van de godsdienststrijd in de Nederlanden.

Ieder lied leek op het eerste gezicht een onschuldig liedje, waarmee de armen langs de deuren trokken om geld of eten op te halen. Maar als je ze goed bestudeerde, ontdekte je een verhaal tussen de regels door. Een verhaal waarin geloof en overtuiging duidelijk naar voren kwam en dat veel minder onschuldig was, dan het op het eerste gezicht leek.

Verhalen herbergen vele lagen in zich zonder dat we dat soms door hebben. Ze raken ons op een niveau in ons onderbewustzijn en hechten zich daar. Dat is de kracht van verhalen.

Een hele speciale boodschap
Maart 2012 is mijn zus overleden. Zij had mij gevraagd om tijdens haar begrafenis een speciaal verhaal te vertellen voor haar dochter en alle andere kinderen in de zaal.

Haar -en onze- overtuiging was dat haar dood niet het einde was, maar het begin van een andere verbinding met elkaar. Ze wilde die boodschap graag aan haar dochter en alle andere  kinderen meegeven. Ik heb toen een verhaal verteld, dat ik zelf gemaakt had op basis van enkele verhalen van Toon Tellegen uit het boek ‘Misschien wisten zij wel alles’, gecombineerd met deze boodschap, die voor mijn zus zo belangrijk was.

Het verhaal heet “Bekijk de wereld door mijn ogen.” Lees het verhaal.

Tijdens die dienst heb ik de kracht van een verhaal zo sterk gevoeld, dat het voor mij geen vraag meer was óf ik meer met ‘verhalen’ wilde doen, maar meer ‘hoe’ en ‘wanneer’ en ‘waar’.

Een paar maanden later ben ik begonnen met de opleiding tot professioneel verteller aan de Vertelacademie in Utrecht. Om mij te stimuleren, kreeg ik van mijn ouders het prachtig beeld ‘Vertelvrouwe’ van beeldend kunstenaar Wessel Bezemer.

Mijn eigen bedrijf ‘Vertelvrouwe’ was een feit. Ze gaven het mij om mij te stimuleren in de stap die ik zette om mijn dromen werkelijkheid te laten worden.

Het beeld inspireert en stimuleert mij om in de kracht van verhalen te geloven. Het motto dat Wessel het beeld heeft meegegeven, past helemaal bij hoe ik tegen verhalen aan kijk:

“Verhalen herbergen wijsheden uit een (recent) verleden. We blijven wijs in het heden door ze te vertellen en door ernaar te luisteren.”

Top